Waarom stilstaan ook vooruitgang betekent

Zo af en toe schrijf ik eens wat anders dan een standaard wedstrijdverslag. Eén keer was het een vergelijking tussen een individuele (multi)sport en een teamsport, één andere keer over het ‘ondersneeuwen van zomersport’: veel zomersport ondergesneeuwd. Zo ook dit verslag.

Iedereen heeft wel eens een moment van bezinning, waarin je nadenkt over het leven, over wat belangrijk is en wat juist niet, over wie je bent en wat je heeft gemaakt tot wie je bent. De één heeft het wat vaker dan de ander. De één heeft het te druk om er echt over na te denken, omdat je wordt geconfronteerd met allerlei leuke en/of minder leuke dingen. Terwijl de ander er juist misschien wel in blijft hangen, en er (te) vaak over nadenkt. Ik ben zelf iemand die er niet zo vaak over nadenkt, gewoon omdat ik het te druk heb met allerlei leuke dingen, en soms ook met minder leuke dingen. En erover praten doe ik nog minder. Niemand heeft er iets mee te maken, en toch schrijf ik dit nu.

Over de streep
Elke maand passeer ik de streep wel een paar keer. Soms kom ik moe maar voldaan over de finish, soms ook niet. Over het algemeen ben ik niet zo snel tevreden, mijn ambitie en gedrevenheid zorgen altijd dat ik voldoende aanknopingspunten zie om een volgende keer weer beter te zijn.  Elke wedstrijd weer over de streep, een eindpunt maar ook een nieuw begin. Het is een soort van cyclus, waarbij de finish van een grote wedstrijd het startpunt is van een nieuwe grote cyclus. En waar binnen die cyclus, allerlei kleine wedstrijden weer aparte kleine cycli vormen. Elke keer op zoek naar meer, sneller, beter. Ik ben van nature een vrolijke jongen, en probeer altijd oprecht te genieten van alles wat ik meemaak. Dat lukt aardig en is een mooi en lekker gevoel. Maar dat wil niet zeggen dat er nooit minder leuke dingen zijn, ook al sta je daar niet zo bij stil en leef je verder in welke cyclus dan ook.
Alles komt met regelmaat terug, zo ook themadagen. Je hebt een dag van de vrijheid, secretaressedag, vaderdag en natuurlijk aanstaande zondag… moederdag! Afgelopen weekend hebben we stilgestaan tijdens dodenherdenking, en daarna tijdens bevrijdingsdag onze vrijheid gevierd.
Dodenherdenking neem ik altijd serieus, uit respect en uit traditie. Ja, ook ik ben twee minuten stil, en sta even stil bij dit bijzondere moment van bezinning. Maar ik betrapte me er ook op, dat bijvoorbeeld bevrijdingsdag voorbij ging als een dag van 13 in een dozijn, net zoals de meeste andere ‘speciale dagen’. Lig ik daar wakker van? Nee, totaal niet! Je kunt ook niet overal bij stilstaan. Misschien denk je nu, what’s up dude? Of in normaal Nederlands: zeg kerel, wat is je punt? Wel, dat komt zo.

Een dag als moederdag is, behalve verschrikkelijk commercieel, ook een mooi moment is om te zeggen waar je normaal tijdens je drukke leven geen tijd voor neemt. Al blijft het vaak toch bij een cadeautje en een kus. Afgelopen dinsdag keek ik toevallig naar het KRO-programma Over de streep, waarin een schoolklas deelneemt aan de zogenoemde ‘Challenge day’. Uitleg over dit programma van de website:
Tijdens Challenge Day worden leerlingen uitgedaagd om verborgen gevoelens naar elkaar uit te spreken. De methode houdt jongeren een spiegel voor, schudt ze wakker en creëert onderling begrip. Maar vooral inspireert de methode tot positieve verandering, beginnend bij jezelf. Leerlingen durven tijdens Challenge Day emoties en ervaringen met hun medescholieren te delen, waar ze nog nooit met iemand over hebben gesproken. Niet gemakkelijk, maar ze merken al snel dat ze niet alleen staan. Niet meer. Veel indruk maakt het onderdeel waarbij alle leerlingen zich verzamelen aan één kant van een blauwwitte streep, waarna ze worden geconfronteerd met soms indringende vragen.

Nu vind ik het niet zo nodig om hier over te oordelen, of om schijnheilig te gaan doen en ineens te proberen de wereld te verbeteren. Dat gaat me toch niet lukken, al zou ik het willen.  Ik weet ook niet of het concept werkt. Wat ik wel vind, is dat het inspireert en dat ik af en toe oprecht geraakt werd tijdens het kijken van de uitzending. En ja, ook ik denk wel eens: ‘stel je niet aan man’, maar toch. Het concept heeft iets, en het item waar een klas scholieren ‘over de streep’ mag als zij op een bepaalde manier betrokken zijn geweest bij een zekere situatie (Jaja, dat is lekker vaag hè?) vind ik mooi. Het doet me denken aan het gezegde Elk huisje heeft z’n kruisje.

Trots zonder cyclus
Ondanks dat ik een fantastisch leven heb en ik voornamelijk naar de toekomst kijk, zonder me druk te maken over de wereld, heeft ook mijn huisje een kruisje. Meestal lekker aan het trainen, studeren, ‘socializen’ en chillen, waarbij ik vrolijk naar de toekomst kijk en probeer mijn ambities en dromen te verwezenlijken  Maar tussendoor word ook ik regelmatig geconfronteerd met minder leuke dingen, die ik vervolgens door de drukte vaak weer snel achter me laat.

Twee jaar geleden heeft mijn zusje Roos een ongeluk gehad tijdens een trainingsstage met de Nederlandse selectie waar we samen aanwezig waren, het eerste verslag over de val – dat ik overigens net even heb teruggelezen, en waarbij ik elke keer weer moet lachen om verschrikkelijke spelfouten – is nog te lezen via deze link: zware valpartij drukt stempel op trainingsstage. In eerste instantie, en in tweede instantie, schrik je enorm. Een tijdje later besef je dat ze geluk heeft gehad, en dat ‘het allemaal goed komt’. Eind goed, al goed. Zand erover, verder met je vrolijke leventje. Dat dacht ik… Mijn kruisje bleef een tijdje, de meeste mensen begrijpen dat het even impact heeft, maar weinigen weten hoe groot die impact is en hoe lang die soms kan duren. Je ziet het ook niet aan de buitenkant, maar het heeft me lange tijd gehinderd en uiteindelijk blijvend veranderd.

Velen denken waarschijnlijk hetzelfde als dat ik denk, wanneer ik sommige scholieren bij Over de streep zie: ‘Ach joh, je kunt er ook in blijven hangen. Doe even normaal, borst vooruit en verder met je mooie leven. Je kunt ook overal een probleem van maken’. Weinigen kennen het echte verhaal, weten hoe lang ik het moeilijk heb gehad met de gebeurtenis, en dan vooral de impact van die gebeurtenis.
Je zusje met een hoofd volledig onder het bloed ‘zonder oog’ op een berg in Frankrijk, onzekerheid over haar toestand, ouders en broertje 1000 kilometer verderop, en een geluidsopname met boodschap voor het geval dat…
Ik durf en wil er nu over (te) schrijven. Niemand had er iets mee te maken, en bijna niemand wist het. Alleen atleten waarmee ik op trainingsstage ben geweest, hebben er af en toe iets van kunnen zien, bijvoorbeeld op het moment dat ik weer eens stapvoets naar beneden reed in de afdaling. Geloof me, dat was peanuts. Met mij is alles na een minder fijne periode al lang weer goed, tuurlijk want alles komt goed. Maar dan heb ik het over mezelf. Ik heb het nog niet over het slachtoffer gehad, of over de rest van het huisje. Ik was namelijk niet de enige met het kruisje.
Tijd vervaagt, gelukkig wel. Ook de nasleep van het ongeval lijkt een cyclus. Het is inmiddels een tijdje geleden. Ruim twee jaar na het ongeluk en ruim een jaar nadat Roos opnieuw werd geopereerd aan de littekens op haar gezicht.
Ik schreef enkele weken na haar ongeluk dat ‘de spiegels in huis nog wel een tijdje zouden blijven afgeplakt’, en af en toe hoop ik dat nog wel eens. Het is anders dan voor de val, en ik snap ook dat je kritisch blijft als jonge meid met een bepaald schoonheidsideaal. Maar haar gezicht ziet er nu goed uit, echt waar.
En toch, toch blijft de cyclus achtervolgen. Hoe mooi het er ook uit ziet, en hoe veel mensen ook zeggen ‘Ja, het ziet er goed uit, je ziet er niks van’, welgemeend of goed bedoeld. Als één van de littekens ineens weer wat rood kleurt: ‘oh help, ik word of ben lelijk’. Of de medische rompslomp die je blijft achtervolgen zoals een paar weken geleden:’ ja mevrouw, door de val zijn uw tanden zwaar beschadigd, ze zijn dood’. Ai, toch weer een tegenslagje met verschillende ingrepen tot gevolg. Bijzonder vervelend dat er wéér iets moet gebeuren. Net zoals dat voor mij moeilijk is geweest, zo was en is dat voor de rest van het huisje natuurlijk ook, voor mijn ouders en broertje en zeker voor Roos. Zij wordt elke keer toch weer mee geconfronteerd. Af en toe denk ik ook: ach maak je niet zo druk. Maar dat komt doordat je niet goed (genoeg) beseft wat er (nog) speelt, en elke keer als je het achter je hebt gelaten, toch weer wordt geconfronteerd met de val. Gelukkig gaat het steeds beter, en daarom wil ik dit ook graag schrijven. Het is geen geklaag, geen ‘kijk mij nou zielig zijn’ of ‘vergeet-me-nietje’. Daar gaat het ook al een tijdje veel te goed voor, en zoals ik al schreef: tijd heelt de wonden.

Door Over de streep en 4- en 5-mei ben ik getriggerd. Ik ben gaan nadenken, tot bezinning gekomen. Net zoals het statement  dat wordt gemaakt door een bekend bedrijf in een Nederlandse tv-spot (‘slimme’ reclame): ‘waarom wachten met iets moois zeggen als het ook vandaag kan?’, en de saamhorigheid bij Over de streep met ‘je staat niet alleen’, wil ik deze gelegenheid aangrijpen om dat te laten merken. Ik ben trots, niet alleen nu. Eigenlijk altijd. Ook al laat ik dat niet altijd merken.

Ik ben trots op je Roos. Ondanks alle ups en downs, blijf je doorzetten en niet zonder succes! Super dat je toch weer plezier hebt gevonden in het sporten, en geweldig goed dat je dit jaar voor je VWO gaat slagen. Af en toe is het nog wel eens lastig, maar bijna altijd schijnt de zon. Kop op, borst vooruit en op naar een mooie toekomst. Veel succes. Cheers!

Pim, ook op jou ben ik trots. Om wie je bent, wat je doet, en hoe makkelijk je me verslaat met Fifa13. Ook voor jou was het natuurlijk niet leuk, maar no worries. Zodra het je lukt om mij een goede akka-panna te geven, kun je heel de wereld aan.

Voor iets als dit is volgens mij geen themadag. Gelukkig niet. Af en toe een moment als dit, is daarentegen enorm goed voor je denk ik. Even stilstaan bij bijzondere gebeurtenissen is geen achteruitgang. Je wordt er juist sterker van, en gaat er door vooruit! Door alle gebeurtenissen, door alle kruisjes, word je uiteindelijk alleen maar sterker. Het  is niet altijd makkelijk, en heeft het helemaal geen zin om hier dagelijks mee bezig te zijn. Maar af en toe beseffen dat het leven belangrijker zaken kent dan de kleur van je veters, altijd maar onder ideale omstandigheden trainen of geld verdienen voor nieuw, beter materiaal kan geen kwaad.

Als jouw huisje ook een kruisje heeft, besef dan dat je niet de enige bent. En dat je door voldoende inspanning en de juiste instelling altijd een winnaar wordt!
Helaas heb ik geen cadeautje. Maar voor de liefhebbers wel een…

Kus,
Joep

Het programma Over de streep kun je terugkijken via http://www.uitzendinggemist.nl , de reclame met de boodschap ‘waarom wachten met iets moois zeggen als het ook vandaag kan?’ is via Youtube te bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=aC8iEZoJniU

Advertenties

2 gedachtes over “Waarom stilstaan ook vooruitgang betekent

  1. Mooi geschreven Joep! Je kunt nog altijd schrijver worden he!! Of filosoof;). Maar vooral echt superlief!!! Ik ben erg benieuwd naar het programma ‘over de streep’.

    The four Principles of Happiness: love, wisdom, self-reflection and progress!!!
    Zelf-reflectie is superrrr belangrijk! En vooral ook omdat het je meer bewust maakt. AWARENESS!
    Het zorg ervoor dat je niet geleefd wordt, maar dat je zelf leeft!! Daarvoor zijn we immers hier.. toch?

    Recent hoorde ik over een van de populairste vakken op Stanford die ook wel ‘Touchy-Feely’ genoemd wordt, Interpersonal dynamics. Dit lijkt ‘over de streep’-achtig, maar dan op professional niveau.

    Succes met trainen school en al je andere bezigheden! En de volgende keer niet meer je telefoon in de vissenkom gooien als je verliest van je broertje met Fifa. Come on;)!!

    Liefs uit Keulen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s