Sportleven: Bart Smit op de radio

… Na een zware training gooi ik alle vuile was in de wasmand en stap ik snel onder de douche. Ik droog me af met een iets te harde handdoek. Inderdaad, ik heb geen wasdroger. Op mijn kamer, die ik vorige week nog heb opgeruimd (en die ik dit keer ECHT opgeruimd laat), ligt nog een stapel schone was te wachten tot het in de kast wordt gelegd. Dat is makkelijk! Ik pik snel wat goed matchende ‘burgerkleding’ uit de stapel. Dat is nog lastig want die bestaat voor negentig procent uit sportkleding. Maar mijn gedachten zijn al weer bij de volgende activiteit: college, afspraak bij de tandarts en een volgende training. Een te druk schema om op de fiets te gaan. Dus ‘mag’ ik met de auto. Ik pak mijn tas, maar die zit nog vol met niet gebruikte sportkleding. Opschieten, want ik moet nu toch echt bijna gaan.  Hoppa, kleding naast de schone was betekent lege tas. Ik prop de goede spullen in mijn tas, en ga op weg. Terwijl ik de deur dicht doe, valt mijn blik op de stapel kleding. Dan krijg ik een flashback en hoor ik in gedachte mijn moeder al weer zeggen: ‘Joep, ruim je kamer nou eens op!’. No worries. Die kleding ruim ik straks wel op. Ik stap in de auto, en zet snel de radio aan …

Ik ben een radioluisteraar. ’s Ochtends tijdens het ontbijt met een krantje, en in de auto op weg naar de training. Niet echt een die-hard fan die elke dag naar zijn favoriete radiostation belt. Zo iemand die bij een succesvol telefoontje met air-time trots al zijn Facebookvrienden laat weten dat hij net op de radio was. En dat zo’n drie keer per maand. (jammer dat je zoiets dan pas aangeeft want dan is het te laat om nog te luisteren, maar dat ter zijde)
Ik luister dus regelmatig naar de radio. Gewoon als het me uitkomt, onderweg. Hartstikke fijn om niet alleen dat geraas op de snelweg te horen, maar ook een lekkere beat. En toch heb ik een haat-liefde verhouding met die technologie. Een voordeel is dat je tegenwoordig de antenne lekker kan weglaten en tóch goed ontvangst hebben. De techniek is flink verbeterd en lekker praktisch. Suuperchill. In de zomer wordt ik echt vrolijk van een lekker nummer, en in de winter zijn er genoeg mogelijkheden om alle Christmas songs te vermijden. Maar… als je regelmatig radio luistert, dan herken je het misschien wel. Het is vervelend, irritant en maakt je een beetje ongeduldig. Helaas is het iets dat je niet kunt beïnvloeden. En als het dan toch kan, dan héél indirect door niet meer te luisteren: radioreclame.

Het concept is grandioos simpel. En ieder half uur hetzelfde. De dj bedenkt een grappig intro en deelt dat live op de radio, draait vervolgens vier ‘nieuwe hits’ (of eigenlijk vier halve nummers want tijd is geld, dus mag een nummer nooit helemaal worden afgespeeld), start daarna de commercial break. Na 7 minuten hoor je het-laatste-nieuws-weer-en-verkeer, gevolgd door weer 5 minuten reclame. En dan begin je weer opnieuw. Dus al die lieve luisteraars, worden 12 minuten aan het lijntje gehouden, om 8-12 minuten latest hits te horen.En het nieuws. Aan het lijntje gehouden. Want muziek, DAT is waarom je luistert.

Eigenlijk is reclame nog niet zo erg. Radiostations moeten ook geld verdienen, fair enough. Het gaat me vooral om inhoud van de commercials. En de impact van een reclameblok, want vaak is het heel confronterend. Het maakt me moe, en moedeloos. Zo van: oh neeeee,ik moet…

…Ook na de avondtraining op weg naar huis zet ik de radio weer aan. Alles liep weer gesmeerd vandaag. Goed weer, lekker getraind, een vol maar prima dagje achter de rug. Het voelt echt heerlijk om je leven onder controle te hebben! Ik ben wel een beetje moe, en verlang naar mijn bed. Thuis gelijk gaan slapen, dan ben ik morgen helemaal hersteld en klaar voor een nieuwe dag.
Na vier minuten (of twee latest hits), is het ook nu weer tijd voor een reclameblok. En dan word ik er weer mee geconfronteerd. Denk je alles op de rit te hebben? Dan zal in dit geval Bart Smit me wel even pesten. ‘Bart?!Bart?! Ruim je speelgoed nou eens op!’. Oh neeeee, ik moet die @#$%! was nog opruimen. Dat kan morgen wel, of overmorgen. Ik probeer die goede mood nog vast te houden. Maar die kamer…

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s