Tijd voor komkommers

Op je boterham met kaas, in je sushi, in een salade, op de hapjesschaal tijdens een studentenfeestje of bij de pasta. Dit manusje van alles past werkelijk overall bij. Misschien komt dat ook wel omdat het voor heel veel procent bestaat uit water, en smaakt naar, ehm… tsja, naar wat eigenlijk? Een gezonde snack met weinig calorieën. Iedereen heeft wel iets met komkommers, al is het maar dat ze tegen kostprijs in de supermarkt te koop zijn. Sommigen vinden dat heel fijn (want dat scheelt in kosten) anderen vinden het niet zo relaxed. Je zou maar boer zijn… Fijn dat je van je oogst af raakt, maar eigenlijk ook weer rot dat je geen winst kunt maken op die groene dingen.

Waar de politiek in augustus heerlijk op zomerreces gaat, en ‘veel anderen’ op vakantie (zoals Wikipedia beschrijft), geldt dat niet voor veel sporters. Let op, veel sporters. Want als ik alle sporters schrijf, krijg ik gegarandeerd gezeur. Voor veel sporters dus. Gedurende komkommertijd komt iedereen even tot rust, men laat het werk even voor wat het is en geniet van een leven zonder werk, studie, schoonmoeder of whatever. In augustus is voor veel sporters nog geen komkommertijd. Mijn seizoen duurde dit jaar van februari tot en met de eerste week van november. Met verschillende periodiseringen, want je kunt niet van februari tot november pieken. Als ambitieuze sporter wil je altijd maximaal presteren, en komkommertijd past dus niet midden in een seizoen. Midden in het seizoen het sporten even laten voor wat het is? Niet in mijn geval.

Daarom vindt mijn komkommertijd letterlijk en figuurlijk wat later plaats, namelijk nu. En dat is heerlijk. Ofja, heerlijk…? Voor even dan. Even geen spierpijn, vermoeidheid, letten op voeding, vroeg naar bed, fietsen poetsen, regelen dat je goed kunt trainen, reizen of tegen je vrienden zeggen dat je geen tijd hebt. Fantastisch…. maar heb je wel eens meerdere komkommers gegeten? Na één komkommer ben je die groene dingen spuugzat. En zo is het ook met komkommertijddagen. Na drie dagen ben je die chilltijd spuugzat.

De koek was bijna helemaal op aan het einde van dit seizoen. Mijn lichaam snakte naar rust. En dat voelt gek, want eigenlijk wil je mentaal graag door. Maar het is komkommertijd, dus het is goed zo. Het mag even. Of beter, het moet even.  Ik slaap heerlijk en heb al een week niet getraind. En dat voelt ergens best wel gek. Maar mijn benen doen ondanks die rust gewoon pijn. Echt pijn, en dat geeft me aan dat het misschien toch wel verstandig is even rustig aan te doen. Het hoort er bij, zullen we maar zeggen.

Eten, daar heb ik dan wel weer zin in. Heel veel eten. Tenminste, dat dacht ik! Even niet zo op mijn voeding letten, maar gewoon wat er toevallig op mijn pad komt (behalve komkommers dan). Zoals chocoladebollen, ijs, schnitzels die groter zijn dan je bord, nog meer ijs, en chocolade. Veel chocolade. Maar dat valt vies tegen. De eerste dagen eet je ondanks dat je niet meer traint dezelfde porties als tijdens je seizoen. Maar na een paar dagen heb je daar wel genoeg van. Dan zit je gewoon vol en heb je geen honger meer.
Ik dacht dus Sjakie in de chocoladefabriek te kunnen zijn, het valt vies tegen. Ik voel me na een paar dagen zonder komkommers al schuldig, en denk aan komend seizoen. Ook al zou een paar kilo’s aankomen in de winter geen probleem zijn, eigenlijk heb ik het ook weer liever niet. Want als ik nu fit blijf, neem ik dat mee naar 2016.

Ik heb dit seizoen leuke resultaten neergezet, zowel internationaal op het EK als bij Grand Prix in Frankrijk. In Nederland heb ik meegestreden om de podiumplaatsen, waardoor ik bij de senioren 3e eindigde in het nationaal circuit. Op de NK’s was het helaas iets lastiger, met twee vierde plaatsen bij de senioren en 6e overall. Op de weg was het de afstand die me (nog) de das om deed, en bij het specifieke en pittige NK Cross bleek het mountainbiken te bepalend voor een podiumplaats. Meer zat er voor nu niet in.

Voor de goede orde, leuke resultaten zijn niet goed genoeg. Daar doe ik het niet voor. En meer, meer zit er voor later wel in. Het is onderdeel van een plan, op middellange en lange termijn. Daar doe ik het wel voor. Daarom heb ik na een paar dagen zoetigheid al weer volop ideeën en plannen voor komend seizoen. En dus veranderde mijn eetpatroon tijdens komkommertijd al weer heel snel. Sporter ben je niet alleen tijdens de wedstrijd of trainingen. Maar altijd. Het is een way of life. Het is dus letterlijk weer tijd voor komkommers, in plaats van chocoladebollen. Ik geef mijn lichaam nog even de tijd om goed uit te rusten van afgelopen seizoen maar eet weer lekker gezond, om na een korte rustperiode door te pakken.  Het is als die boer die blij is van zijn oogst af te zijn, maar ook weer baalt dat ie geen extra cent winst kon pakken. Komkommertijd, heerlijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s