Seizoen begonnen met prestatie vol potentie

Stiekem was de periode zonder wedstrijden wel fijn. Eerst goed herstellen van (opnieuw) ijzertekorten, en daarna een heerlijk trainingsblok. Eerst in Portugal, daarna in Nederland.

Toch begon het ook weer te kriebelen, en daarom opende ik mijn seizoen vandaag in Etten-Leur bij de Crossduathlon. Eigenlijk een echt specialistisch onderdeel, waar ik me overigens goed thuis voel en graag vaker wil starten. De traditionele seizoensopener is een leuke wedstrijd met mooie organisatie en sterk bezet.

De modder was aanwezig, diepe plassen ook. Een regenbui, en vuurkorven voor de sfeer. Maar die brandden helaas niet vanwege de druppels.

Ik raak best in vorm, en dus wilde ik graag attent meestarten. Al snel bleek dat ik nog wat te weinig ervaring heb: op dunne en gladde wedstrijdschoenen is het niet zo lekker lopen in de modder. Een korte observatie leerde me dat trailschoenen een must zijn tijdens de cross. Of schoenen met profiel πŸ˜‰ Door mijn oude Asics DS racers gleed ik veel uit en kon ik dus niet voluit lopen. Ik wisselde als 2e Nederlander van het lopen naar fietsen, trainingsgenoot Pico op een voorsprong na zo’n 6,5km lopen.  Op het fietsparcours kon ik flink hard rijden en goed terug in de wedstrijd komen, ondanks mijn beperkte fietsmateriaal (zeker ten opzichte van de concurrenten). Een prima fietsonderdeel! De 3e en laatste ronde vond ik aansluiting bij de enige echte Alexander Picard, en kon ik uiteindelijk samen met Pico en  specialist Jarrich van Woersem richting wisselzone. Jarrich kwam de eerste fietsronde met hard naar voren en aansluiten, kon de tweede ronde iets van mij wegrijden tussen de gedubbelden door, maar uiteindelijk kon ik toch nog de aansluiting houden. Joost Christiaans zat daar net achter.

Dat crossen een specialisme is, bleek al snel: drie Belgen gingen de gehele wedstrijd hard. Daardoor ging ik als 4e overall en eerste Nederlander de wisselzone uit om het afsluitende looponderdeel van 3km lopen alles te geven. De zand- en bospaden werden door de regen steeds meer modderpaden en zelfs vet. Op die modderpaden gleed ik helaas bij elke stap weg door mijn gladde schoenen, waardoor ik niet in staat was hard te gaan en het verschil te maken. Al snel kwam Alexander me voorbij, gevolgd door Jarrich en later ook Joost. Zijn snelheid kon ik ondanks de gladheid nog net bijhouden: op de gladde stukken liep hij wat uit, op de rechte goede stukken kwam ik weer terug. Het was niet genoeg, en ik kon hem op de meet net niet meer kloppen.

Desalniettemin mag ik tevreden zijn. Ik kon door de gladheid niet echt hard gaan en ook niet diep gaan. Het was een prima resultaat waar ik streed en eindigde tussen de specialisten. Al met al een prima seizoensopener, met de nodige potentie.

Natuurlijk was ik wat gefrustreerd dat ik tijdens het hardlopen weggleed, maar met of zonder de juiste schoenen en een concurrerende fiets ga ik de uitdaging graag weer aan. Will be continued…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s