Oostenrijk op z’n best

Neem een typisch Oostenrijks dorpje, met 2000 inwoners in het centrum en nog eens 3000 inwoners in de omgeving daaromheen. Waar iedereen elkaar kent, en groet, en waar je je laptop gewoon een paar uur onbeheerd achter kunt laten op straat. Waar de helft van de inwoners vanuit de bergen uitzicht heeft op fantastisch rustgevende (alpen)weide. Al dan niet afgezet met een hekwerk dat bestaat uit palen gemaakt van zelfgekapt hout en wat ijzerdraad. Want anders lopen de koeien kilometers weg, met of zonder bel. Waar riviertjes naar beneden kronkelen richting een groter riviertje in het dorp, welke vervolgens weer uitmondt in een grotere rivier of een meertje. Waar, naast het stromende water, krekels en vogels het enige geluid produceren dat je hoort. Daar waar je in een onbeklad houten hutje kunt klimmen om dieren te spotten. En waar je zelfs 200 meter terug zou lopen omdat je vermoed dat je daar per ongeluk het boodschappenlijstje van eergisteren uit je broekzak hebt laten vallen.

Noem het Weyer, en verstoor daar een dag per jaar de rust door er 600 goed gestoorde atleten hun ding te laten doen. Aan de inwoners zal het niet liggen, die lopen massaal uit om een schitterende ambiance te verzorgen met alle ingredienten voor een mooie wedstrijd. En om samen een goed feestje te vieren. Welkom bij Powerman Austria.

Powerman is de organisatie die wereldwijd duathlon (of: run bike run) wedstrijden organiseert over de lange afstand. Van Amerika (zowel noord als zuid) tot Maleisie, en van Nederland tot Zweden. Het kan worden gezien als de Ironman maar dan als duathlon. Afgelopen weekend vond de Oostenrijkse editie plaats, voor de 20e keer onderdeel van de Powerman world series. En ik was er bij.

Experimenteren
Afgelopen periode heb ik gebruikt om wat dingen uit te proberen. Zo startte ik in een zware crosstriathlon, en nu een lange afstand duathlon. Da’s wel andere koek dan een sprintafstand…

De gastvrije familie Grogger, waar ik via de organisatie in hun gastverblijf  mocht bivakeren, had een fijn huis op zo’n 100 meter van de start. En voor die tijd hielpen ze me goed op weg, vertelden ze me wat over de omgeving en hun leven, maar ook lekker vrij mijn ding lieten doen. Beter kon niet. Het was live op tv, live op de radio. Een live-stream op internet, in alle kranten en op grote schermen. Alle burgemeesters uit de omgeving waren present. Net als driekwart van het dorp: Powerman leeft in Oostenrijk, en in de regio van Weyer in het bijzonder.

Genoeg gezeur, tijd voor het wedstrijdverslag
Het was warm, en je zou het mijn debuut op de lange afstand kunnen noemen. Het parcours was mooi maar toch best pittig, een loopronde van 5 kilometer met twee leuke maar pittige klimmetjes. En op de fiets een aardige klim van zo’n 6 kilometer met twee stijle stukken met stijgingspercentages ruim in de dubbele cijfers. Maar daarna valsplat omlaag. Ik besloot op mijn wegfiets te gaan rijden en de tijdritfiets te laten staan: de wendbaarheid en het gewicht van de koersfiets zou me meer helpen dan een aero houding op een zwaardere fiets. En ik denk dat ik gelijk had.

Nadat ik iets te enthousiast startte besloot ik om mijn tempo goed te blijven monitoren tijdens de eerste 10 kilometer hardlopen. Goed verdelen (want de finish is nog ver…), blijft lastig voor me. Dat lukte best aardig, en ik kon redelijk fris de fiets op stappen. Op het fietsparcours ging ik op de klimmetjes en de bochtige afdaling de tijdritfietsers voorbij. Ik hield mijn eigen tempo, maar kon op de wat vlakkere stukken toch redelijk bijblijven zonder tijdritfiets. Tijdens het fietsonderdeel dronk ik meer dan 4 liter, en dat was nodig ook. Ik kon daardoor best vlot de afsluitende tien kilometer hardlopen in, maar moest na zo’n twee kilometer toch ervaren dat de afstand er wel inhakt. Dus was het een strijd tegen mezelf, waarbij ik ook nog wel twee atleten kon inhalen. Dank ook aan de meneer met een grote tuinslang, die de nodige verkoeling bracht door me helemaal nat te sproeien. Ik probeerde het tempo hoog te houden, en slaagde daar redelijk in.
Ik kon uiteindelijk (met een bescheiden applaus voor het fantastische publiek) finishen als 10e overall. Heb ontzettend genoten van de mensenmassa, het parcours, de ambiance en de entourage. En top 10 als debuut in de Powerman world series, daar mag ik tevreden mee zijn. Al ben ik er nog lang niet… 😉

 

Advertenties

Een gedachte over “Oostenrijk op z’n best

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s