Boost

Na één week Spanje weet ik het zeker: ik ben normaal. Er zijn vast mensen die daar over twijfelen, maar ik niet meer. En dat stelt me gerust.

Sinds lange tijd had ik écht vakantie. Dus niet trainen, maar gewoon lekker doen waar je zin in hebt. De ‘vakantie’ was dus geen trainingsstage waar ik mijn vrije tijd kon gebruiken om in een andere omgeving het aantal trainingsuren lekker op te schroeven om zo in het najaar beter te zijn dan het voorjaar. Na Powerman Austria nam ik een week (oké, 6 dagen) volledige sportrust en ging daarna met mijn zusje en broertje naar Spanje. Gezellig als altijd, met de nodige anekdotes over vroeger toen we met het hele gezin op vakantie gingen.

Ik voelde me tot op een bepaalde hoogte onsterfelijk, en omdat ik mezelf identificeer als sporter dacht ik dat ik ‘het’ dus allemaal maar aan zou moeten kunnen. En dat is eigenlijk ook zo. Aan de ene kant zou ik graag nog meer aan mijn sport willen besteden, maar aan de andere kant geniet ik ook enorm van de afleiding en uitdaging op mijn werk bij ASML. Ik werk er bijna altijd meer dan afgesproken, vaak meer dan 32 uur. En dat dus naast mijn sport. En dat gaat over het algemeen goed. Ik neem voldoende rust, ga op tijd naar bed, heb af en toe nog tijd voor sociale activiteiten en kan mijn week goed indelen. Maar toch… toch sluipt er zowel fysiek als mentaal wat vermoeidheid in je lichaam. 
Tijdens mijn eerste week volledige rust werkte ik fulltime. Ik richt me momenteel op twee erg gave projecten, en dus kon ik me daar even volledig op storten. Eind van de week voelde ik dat mijn benen nog zwaar waren, ondanks dat ik dus niet had getraind. Maar dat was niet mijn grootste twijfel, die kwam door de eerste dagen in Spanje. Mijn siblings waren vol enthousiasme om ’s avonds om 22 uur nog ergens wat te gaan drinken, terwijl ik mijn bed opzocht: ‘eehm, gaan jullie maar. Ik ga alvast naar bed’. Aan de ene kant is dat de discipline die je als sporter nodig hebt. Aan de andere kant ook ontzettend vervelend als je eindelijk eens echt vakantie hebt en leuke dingen wil ondernemen met je zusje en broertje.

Ligbed

Dag 1. We gingen naar het strand. En huurden ligbedden en zo’n hippe lounge box dat eigenlijk niet meer is dan een vierkant zeil op vier poten. Gelukkig konden we ook daar nog wat korting fixen, dus waren we voor 22 euro de hele dag onder de pannen. Ik bedoel natuurlijk zeil. Nog voor mijn zusje haar Vogue met Dafne Schippers uit de tas had kunnen pakken, lag ik al te slapen. Tot zover dag één.

Dag 2. Na die chilldag van gisteren waar ik de helft van de dag heb gelezen de andere helft sliep, werd ik na 11 uur nachtrust wakker van mijn lieve zusje en broertje, die besloten te gaan hardlopen. Na het ontbijt gingen we naar het strand. En daar gebeurde iets geks: ik, de jongen die altijd energie heeft voor de volgende training, lag wéér de hele dag op zijn ligbedje. Toen zus- en broerlief er ’s avonds weer op uittrokken voor een potje poolen, durfde ik mijn twijfel te uiten: ‘is dit wel normaal? Ik ben jong, fit, eindelijk op vakantie, en kan bijna alleen maar slapen en rusten terwijl ik anders het liefst de hele dag bezig zou zijn met beachtennis, -voetbal, -volleybal en zwemmen (lees: beetje in de zee dobberen). Zou ik de rest van mijn leven zo’n slaapkop blijven? Belangrijk is om gewoon toe te geven, dus lag ik weer op tijd in mijn bedje.

Dag 5. Mijn benen deden geen pijn meer. Ik was niet meer zo lui als de eerste dagen, sterker nog, als ik dat tweede boek niet zo snel mogelijk had willen uitlezen was ik nu kampioen beachsoccer, beachtennis en had ik misschien nog wel naar Rio 2016 gemogen als beachvolleyballer. Na een heerlijke frozen yoghurt (met aardbeien en Oreo) liepen mijn zusje en broertje ’s avonds laat terug naar het hotel: ‘heee, opa heeft het volgehouden vandaag’, grapten ze.

Boost je fit

Als sporter ben je altijd bezig zo optimaal mogelijk te leven om het uiterste te kunnen presteren. Voor mij betekent dat een goede verhouding tussen sport (trainen en alle randzaken), werk, privé en rust. En ondanks dat ik daar dus al heel bewust mee bezig ben, weet ik dat deze vakantie goed voor me was.

Bij ASML ben ik door mijn ervaring met vitaliteit, fit zijn en fit blijven, en een goede balans te creëeren en behouden, als collega en ‘topsporter’ betrokken een nieuw project. In 100 dagen worden collega’s uitgedaagd zichzelf een boost kunnen geven om (nog) lekkerder in hun vel te zitten. Thuis, op het werk, in de auto, en… op vakantie.

Ik weet zeker dat heel veel collega’s ervaringen gaan krijgen die overeenkomen met mijn bovengenoemde twijfel . En ik weet zeker dat ook zij, mede door het project, er achter gaan komen dat het met een aantal simpele tips en trics en een beetje me-time op z’n tijd, allemaal als herboren voelt. 

Ik begin volgende week pas weer met een nieuw trainingsschema, maar wil mijn trainer alvast waarschuwen: ik heb deze week al weer 7 trainingen afgewerkt en sta te springen om dat aantal te verdubbelen! 

Meer weten? I’m all yours! 

Cheers

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s