Easy start in Schoorl

Wie goed heeft opgelet, weet dat mijn laatste serieuze resultaat dat de boeken in ging, 26 oktober 2016 plaatsvond. Een derde plaats bij de crossduathlon Weert. Best een tijd geleden, belachelijk lang geleden eigenlijk. Enkele weken terug eindigde ik nog wel in de middenmoot bij de korte afstand van Mastboscross, maar het werd tijd voor het echte werk: nieuwe plannen en races. Een nieuwe start met een nieuwe trainingsomgeving en  een nieuwe trainer. Het duurde een tijdje voordat ik de knoop echt wilde doorhakken, maar ik denk dat het voor mij (hoe jammer ook) wel het beste is.

Vandaag was de eerste krachtmeting om te bekijken hoe ik er nu voorsta. Best wel spannend, aangezien ik al zo’n tijd geen echte wedstrijd meer had gedaan. Het was even wennen aan een nieuw trainingsschema, nieuwe trainingsmogelijkheden en vooral aan het racen van een wedstrijd. Trainingsweken van >20 uur had ik er al weer opzitten, maar racen… dat is toch andere koek. Het voelde dan ook een beetje onwennig, dus ik besloot te starten met de doelstelling: lekker lopen op gevoel, en bij de finish wel zien waar het op uit zal draaien. Mijn Polar bleef tijdens de 10km van Groet van Schoorl lekker uit, en ik kon genieten van de sprookjesachtige witte omgeving.

NK 10km Schoorl
Na de start kon ik redelijk makkelijk mijn tempo vinden, en mocht ik enkele keren stuivertje wisselen met Wouter Dilling. De doorkomst van 16:10 was ok voor de inspanning die ik leverde: het voelde easy. Ik bleef lekker op gevoel doorlopen, en koos in het duingebied ergens na kilometer 6-7 voor mijn eigen lijn. Niet zo slim, aangezien ik daardoor vol in de wind liep. Maar het voelde makkelijk, en ook toen het groepje iets van me wegliep was ik in de overtuiging dat ik ze zo wel weer bij zou halen. Ik merkte dat ik stiekem ietsje langzamer ging lopen zonder dat daar echt een aanleiding voor was, ook al haalde ik wat (te) snel gestartte atleten in. Na 9 kilometer dacht ik: verdorie, ik loop echt te makkelijk en mijn tempo is gezakt, waardoor ik wat ging versnellen. Met nog 250 meter te gaan zag ik de klok, en wist ik dat het lastig zou worden een scherpe tijd neer te zetten. Ik probeerde nog net onder de hele minuut te duiken, maar die seconden had ik eerder in de race laten liggen. Uiteindelijk finishte ik met mixed feelings in 33:02. Heb ik lekker kunnen lopen op gevoel, en bij de finish gezien waar het op uitdraaide? Jazeker, dus missie geslaagd. Toch kwam ik niet moe over de finish, en dus heb ik onderweg te veel laten liggen. Misschien niet gek voor een eerste wedstrijd na lange tijd, en het gebrek aan tempohardheid, maar toch zonde. En daar baal ik dus een beetje van, al weet ik nu wel dat er veel meer in zit. Het is nog geen toptijd om over naar huis te schrijven, maar het is wel een prima nieuwe start. Volgende race kan ik lekker knallen, stappen maken en relatief makkelijk sneller gaan lopen. Op richting die 31 😉 Maar eerst… Mallorca met de Nederlandse duathlonselectie!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s