ITU WK Cross triathlon: mooi debuut

Deze zomer stond in het teken van het WK crosstriathlon waar ik me door winst tijdens de Beach Challenge Kijkduin voor plaatste. Vanaf het moment dat ik wist dat ik zou gaan racen, heb ik me volledig gefocust op deze race, waar ik zou gaan debuteren op het hoogste mondiale niveau. Ik wist dat mijn niveau nog niet voldoende zou zijn om mee te strijden voor de medailles, maar dat betekende niet dat ik er niet voor zou gaan: ik wilde die race zo hoog mogelijk eindigen.

Omdat crosstriathlon een enorm technische discipline is, en mountainbiken een belangrijk onderdeel, ging ik enkele dagen voor de race naar Aarhus om op een specifiek mountainbikeparcours te trainen en te wennen aan niet-Nederlandse parcoursen, ook omdat het WK-parcours pas twee dagen voorafgaand aan de race zou worden uitgezet. Vanuit Aarhus reisde ik door naar Odense om me te melden bij het TeamNL huis tijdens het ITU Multisport World Championships, waar een aantal Nederlanders al een medaille hadden gepakt tijdens het WK duathlon.

De WK race

Ruim op tijd kwam ik aan in Svensborg (Denemarken) waar de Crosstriathlon plaatsvond. Even besefte ik me dat ik gewoon een WK zou racen, en dus ook moest genieten: ‘Shit, ik ga gewoon het WK racen’. Ik wist wat mijn vorm was, hoe ik had kunnen voorbereiden, en had er zin in… 1000m zwemmen, 30 km mountainbiken, 10km hardlopen op een mooi variërend parcours.
Tijdens het zwemmen maakte ik een foutje door achter de verkeerde voeten te gaan liggen, en merkte ik na een paar honderd dat er een gat was ontstaan en ik redelijk achterin het veld lag. Omdat mijn zwemonderdeel mijn minste onderdeel is, koos ik er voor om voorzichtig te starten, maar dit was niet mijn ideale scenario. Ik zwom nog weg van het groepje waarin ik zat, maar besloot ook niet te veel krachten te verspillen: in je eentje zwemmen is een stuk zwaarder dan in een groep. De race zou nog lang genoeg duren.
Op de fiets had voelde ik me op de eerste paar technische kilometers nog wat dizzy van het zwemmen, maar daarna herpakte ik me. Ik verdeelde rustig, maar kwam ook dichterbij en kon wat atleten inhalen. Uiteindelijk ging ik wisselen met een Rus voor de laatste twee ronden van ieder 5 kilometer, die ik tijdens het lopen al snel achter me voelde plakken.
Een ding was zeker: ik zou hem gaan pakken. Na de eerste ronde op een heel divers parcours (stijle klim waar je met touwen naar boven moest klimmen, strand, gras, single track, hoogteverschillen, stukje asfalt, trap) zette ik de knop om: nu moet ik gaan pushen en er alles uithalen wat er in zit. Tot mijn eigen verbazing haalde ik al snel een Brit en Zuid-Afrikaan in, een Slovaak, Deen en uiteindelijk was de Rus nergens meer te bekennen. Met nog een kilometer te gaan wist ik: dit gaat mijn positie worden. Ik kon niet meer opschuiven naar voren, maar wel zorgen dat er achter me niemand terugkwam. Uiteindelijk finishte ik als 26e, waarmee ik als debutant op het WK crosstriathlon tevreden mee moet zijn. Het is nog niet top, maar daar ga ik wel voor: volgend jaar weer een kans! Maar nu eerst: focus op het EK, eind oktober op Ibiza.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s