Nederlands kampioen!

Ik schrijf het, maar besef het nog niet helemaal. Ik blijk Nederlands kampioen crosstriathlon te zijn geworden! Iets zegt me dat het best wel tof is, zeker na al die lieve berichtjes van iedereen. Maar aan de andere kant kan er nog zo veel beter, en moet je dingen ook in perspectief plaatsen. Ik ben wel blij met de manier waarop ik heb geraced, waarover later meer. En vooral dat ik nooit opgaf: dag in, dag uit hard werken. Voor wat eigenlijk? Nouja, voor dit soort dingen dus.

Ik kan genieten van al die mooie sportmomenten, vol discipline: met weken vol zware dagen waar ik echt alleen (hard) kon trainen, eten en slapen. Wat overigens niet altijd leuk was, maar wel luxe. Ik heb gekozen voor sport en kan daarom ook zoveel tijd steken in sport, dat kan niet iedereen. Met een beetje hulp van mijn werkgever, die me de flexibiliteit geeft om het te combineren, waar ik overigens ook hard werk en mijn best doe.

0W8B8073
(Foto: John Veenstra)

De race
Vooraf was ik best gespannen, ik wist namelijk dat ik niet als eerste uit het water zou komen en dus alles zou moeten geven om de aansluiting met de kop te kunnen krijgen.
De race, de goed georganiseerde Tri-Ambla op Ameland, ging over 1500m zwemmen in zee, 35 kilometer mountainbiken door de duinen en over het strand, en afsluitend 12 kilometer hardlopen door de duinen en ook over het strand.

Na de eerste zwemronde van 750 meter verloor ik helaas toch wat terrein op de koplopers, waardoor ik als 12e atleet uit het water kwam om te gaan fietsen.
Op de mountainbike kon ik al redelijk snel wat atleten inhalen, en kon ik de eerste 15 kilometer dichterbij de koplopers komen en enkele snelle zwemmers inhalen. Op het strand was het heel lastig door het mulle zand, of het natte zand langs de waterlijn. Ik reed op de 5e positie toen ik een verkeerde lijn nam en vast kwam te zitten in het zompige zand. Snel de fiets af, terug naar het losse zand en doortrappen dan maar. Kostte me wel zo’n 30-60 kostbare seconden, en de aansluiting met de atleten voorin…
Uiteindelijk kwam ik als 6e de wisselzone in en kon ik beginnen aan de laatste 12 kilometer hardlopen. Daarbij wist ik dat ik alles zou moeten geven om voor het podium te kunnen gaan, met een achterstand van zo’n 3 minuten op de koplopers.

Ik pushte hard om zo dicht mogelijk bij de koplopers te komen. Na 4 kilometer was de achterstand al geslonken tot 1.5 minuut. Na een ronde lopen van 6 kilometer was mijn achterstand nog 1 minuut, dus hield ik hoop en bleef ik zo hard mogelijk doorlopen. Op het strand kwamen de 2 koplopers echt dichtbij. Ik twijfelde niet, en liep hard door richting de duinen, waarbij ik een andere lijn koos dan de twee koplopers. Vanuit de duinen lag ik op kop, maar had ik nog niet het vertrouwen dat ik zou winnen. Ik moest hard blijven doorlopen, en wilde het pas gaan geloven als ik over de finish kwam. Met nog zo’n 400 meter voor de finish werd ik al gefeliciteerd, maar ik wilde nog niet te vroeg juichen. De finish is op de finishlijn, en niet eerder. Met nog zo’n 200 meter te gaan wist ik dat het toch echt mogelijk was te winnen. Het werd steeds drukker met publiek, ik hoorde de speaker op de finish en zag de finish! Pas toen wist ik het zeker: ik ga het redden, en Nederlands kampioen worden!

Ik kreeg het niet cadeau, de tegenstand was behoorlijk, het strand zwaar en er waren wel 5 kanshebbers voor de titel. De organisatie was erg goed, en de sfeer op Ameland heel relaxed. Dit keer was ik de sterkste, maar dat kan de volgende wedstrijd zomaar anders zijn. Ik moet proberen van mijn titel te genieten maar vooral hard blijven werken, week in en week uit uren maken, hard trainen en voldoende herstel pakken. Want ook volgend jaar wil ik weer strijden voor die kampioenstrui! Tijd voor nieuwe trainingsschema’s en doelen, want ik weet nu: hard work pays off.

Speciale dank aan Julia voor alle support, ook toen ik schijtzenuwachtig was voor de start. Rob voor de zware maar fijne trainingsschema’s en advies, Casper voor het sparren en de (mentale) trucjes, Tri-Ambla voor de organisatie, alle deelnemers voor de mooie strijd en Matthias van AthleteSportsWorld.com voor de sportvoeding die me voorzag van de nodige energie.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s